hissiz.

bazı insanlar, üstüne alınıp gittiler sıfatlarımı.
bazıları zamirlerimi çaldılar.
senin adını cümlelerimden attığım zamanlar;
deliler gibi seni anlatmak istediğim zamanlarım oldu.
o zaman zamirler koştu imdadıma.
"onlar" yardım etti yanlızlığıma çokluk katmak için.
"o" kurtardı beni sensizlikten.


sen yokken en çok noktalara cesaret ettim ben.
önceleri korkardım kalemin ucunu kağıda değdirmekten. 
sona ermekten korkardım.
şimdi kağıdım delik deşik.
her satır başında bir nokta var.
her satır başım, sonunu bildiğim, bitirdiğim hikayeye çıkıyor.