sen bu satırları okuduğunda ben çooook uzakta olacağım.
bir balıkla tanıştım. çok değil, onda bir asır önce.
yüzde bir gölge, büyükçe.
solungaçlarından, olmayan kalbinin atışlarını duyabiliyordum.
kalbini kimde bırakıp evrimleşti bilemesemde atardamarları yerindeydi.
duyguları tahrip. kitap sayfalarından yara bantları...
baştan kuyruğa onlarla kaplıydı.
başlarda anlam veremesem de kan kaybını onlar önlüyordu, belliydi.

balık.

denizdeki milyonlarca ruhtan biriydi.
en karanlık akvaryumu seçti.