kimse yok muydu? yoksa o kimse herkesle eşdeğer miydi kalabalık olmak marifetse?

biri vardı. yokluğu hasta eden, varlığı şifa getiren birisi. doktor onaylı bir varsayım bu. "kendini üzme, sıkıntı veren şeyler düşünme..." ile başlayan telkinlerin fayda etmediği bir hastalık.

biri vardı. en olmaz dediğim. ellerimin en çok uzandığı kişi. şimdilerde en uzağım.

varken kaybettiğim...
son çare olarak onu bulmak için aldığım kitapların sayfa aralarına, satır başlarına, cümle sonlarına, noktalama işaretlerinden sonra koyulan boşluklara bakmaktan usanmadığım. ondan bir parçaya verdiğim değer dünden güne artarken... onun gözündeki değerimin yitip gitmesine seyirci kalmaktan başka bir şey yapamadığım biri.

günlerdir rüyasından uyandığım. yeniden ona dönmek için uyumaya çalıştığım. gözlerine baktığımda kalbimi görmesinden korktuğum...
bilincimin en altından gün yüzüne çıkmayı başaran ve bir anda bütün bilincimi kaybetmeme neden olan birisi.

anlata anlata bitiremediğim... belki diğer yarım belki tamamım.