KARPAL TUNEL SENDROMU

Öteye gidemediğimiz yol ayrımından yazıyorum sana. Ben gidiyorum.

Beraber gidemesek bile yollar var önümüzde. Karanlık ya da aydınlık, gitmeden bilemeyiz. Ben gidiyorum içimi de alarak. Onu sana bırakamam. Parçalar da olsa geride kalan...

Ellerim üşüyor. Söyleyemediğimiz sözler var dudaklarımızda. Teker teker düşüyorlar, ayaklarımız kanar diye adım atamıyoruz önce.

Sonra ben gitmeye karar veriyorum seni içine emanet ederek. Gidiyorum içim teselli edemiyor gözlerimi. Dudaklarım sözsüz. Hoşçakal bile diyemiyorum.
İçimin en geç sızlayan yarası...

Yollar ve mutluluk senin olsun. Sen kelimeleri eksik etme dudaklarından.
Sadece gidiyorum.