bal

bal
tadından yenmez hayallerim, acıdırlar.

elizabet de herkes kadar şizofrendi. (II)


" kılıflarımızdan çıkıp, hayata döndüğümüz gün kangren olan parmaklarımı keseceğim."
liza de elizabet st. pitsbörk 




oyuncak bebeklerine hayatlar kurardı elizabet. önce onları evlendirirdi sahte kilisesinde. sonrasında her birine şiddetle sınıf geçirtirdi. 

sınıf geçen bebekler, büyük bir hırsla bu hayatlardan mezun olup elizabete sınıfı geçirdikleri günün hayaliyle, sindirim kanalından geri emilip elizabetin kanına karıştılar.
oyuncak bebeklerine evler kurardı elizabet, in ve cinden kat karşılığı alınmış bir arsada. ne yazık! oyuncak bebeklerin hiç oturamadığı bu evi, in ve cin almanyadan gelen oğullarına kiralardı her kış. 

elizabet dramları sevmezdi. en büyük kahkahasını, yüzündeki en geniş, en yayı bol ve hatta en ortopedik koltuğa oturtur, bebeklere kurduğu evi yıkardı, kaynağını midesinden aldığı acı suyla.

ona da alınmasına rağmen, kardeşine alınan çikolataları kıskanırdı. hep en son o yerdi çikolatasını; önce diğer çocukların yemesini beklerdi. gerektiğinde ısırmadan; emerek yerdi çikolatasını, gerektiğinde ise yiyor numarası yapardı. elizabet çirkefti.

içindeki şeytan, elizabete melek görünürdü. elizabet, onu kangren olmuş parmaklarıyla beslerdi.