bal

bal
tadından yenmez hayallerim, acıdırlar.

19:54 onbeşeylül ikibinonbir

müziğe bir tık

ben tanıdığımı sandım, sen yanlış tanıdın. hangisi daha kötü, yanlış tanınmak mı hiç tanınmamak mı.
---
her gün yanımızdan yüzlerce insan geçip gidiyor. acele eden... dalgın... telefonla konuşurken
dünyasını unutmuş olan... bazılarının her şeyi olan bu insanlar bizim için hiç kimse.
bana çok tuhaf geliyor bu durum.


bazen, bu kalabalığın ortasında durup deriiin bir nefes almak ve "
siz kimsiniz, bu acele neden?
kimleri çok sevdiniz de onlar sizi sevmedi? kimleri paramparça ettiniz de siz çizik bile
almadan sıyrıldınız. nasıl bu kadar güçlü, aldırmaz görünüyorsunuz eeey cool insanlar!
ne ayaksınız yavrucuklarım?
"


bazen bu kalabalığın ortasında durmak istiyorum. ama yapamıyorum. arkadan iterler, "hooop

arkadaşım ilerlesene be, ne dikiliyosun." derler diye yapamıyorum.