bunlar da saman renkli kağıtlı, saman rengi bir defterde kalanlar...

oysa ne güzel şehirsin İstanbul keskin/dikenli kirpiklerin ağırlaşıp uykuya daldığında.
ve kim bilir kiminsin en mahrem yerlerinden bakıldığında...
_________________________________________________________________________________

elindekilerle yetin.
ya da olacakken olamayan, imkanlı fakat bir şekilde gerçekleşemeyen ve bu durumda imkansız diye anılan şeyleri düşünmekten, "neden daha farklı yaşayamıyorum ki?" demekten bütün üzüntümüz aslında.

"zaman" var. hep oldu.
sorun bu değil.
sorun; olanlarla mutlu olamamak. olmuşlarla, anılarla avunamamak.
daha ilerisini hayal etmek belki.
hayal kurmak, sınırsız güzellikteki şeyleri kendinde tasarlamak iyidir. ama sana acı vermeye başlıyorsa, neden dedirtiyorsa yanlış hayaldesin demektir.

şu zamanda mucizeler yarattığının farkında ol. nefes almak en büyük mucizedir. sen o mucizeyle hayattasın. unutma olur mu?
olanla, oluyorla mutlu ol. olacak-mış- gibi yaparken olmayan şeyleri düşünüp üzme kendini.
olmuyorsa zorlamayacaksın. bir sebebi vardır.
"bağlanmayacaksın" kendi hayalinde bile olsa.
yanlış yerdesin.