soru isaretini hiç sevmem.

olmasın o zaman. o da olmayıversin. bu ısrar neden. en çok kendini yaralamak neden.
ruhunu daha fazla daraltamazsın sıkıştığı yerde. ona bu kadar acı çektirmek neden.

çok mu zor yeniden başlamak başka bir şekilde, daha mı çok acı verir başka bir mezar kazmak kalbine.
daha önce yaptın, kaç kere ziyarete geldi anılar gece kulakların çınladığında ve kaç damla biriktirdin gözyaşı torbanda. kaç kere yapıp bozdun en sevdiğin resmin sonsuza ayrılmış parçalarını.

bu kadar mı uzaksın mutluluğa ya da mutluluk bile sıradan mı kalır senin hislerinin yanında.

bu gece en çok sana uzağım. en çok sona yakın.
bu kadar sorum varken delirmiyorum; sahip olduğum harfler var.
acımı öyle derin hissediyorum ki ne zaman mutlu olmaya çalışsam yeni bir mezar kazılıyor bir yerlerde.
bir mezarcı elimde kalan "ben" parçalarını gömüyor en ufak tebessümümde.

acılarımla yaşıyorum. belki de onlar beni yaşatıyor.

bir gece seni gömdüğüm yerde kulaklarım çınlayacak. toprak ne kadar kuruysa o kadar iyi.
ağlamak kadar basit olmayacak seni uğurlayışım.
sonsuz yapbozun en güzel parçasını senin başucuna gömeceğim.
en sevdiğim resim bir daha hiç tamamlanamayacak.

sen en büyük huzura kavuşacaksın.
ben mi...
başka bir resmi daha çok sevmeye çalışacağım.