insomnia

senin özlem dediğin şey benim acım.
hayat devam ederken, her saniyede, bana bir şekilde seni hatırlatan kocaman bir kum saatinin içindeyim.
seni hatırladıkça en dibe batırılıyorum, yüzeye çıkamıyorum.

zaman dolup yön değiştiriyor bazen. 
kurtuldum diyorum ama anılar bir kez daha sınıyor acı eşiğimi.
bilmek istersin diye söylüyorum. kalbim kan yerine gözyaşı pompalıyor. öyle ki tuz yakıyor hücrelerimi. vazgeçemiyorum yaşamaktan.
doğru çalışmıyor diye sökemem kalbimi.

dudaklarım en çok sana sustuğu kadar en çok sana anlatmak istiyor.
ellerimle kapatıyorum dudaklarım her aralandığında.

söyleyemem.
gurur değil.

belki de aşk engel.